English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

M. Zaborski, T. Paryjczak, A. Kaźmierczak, J. Albińska

Charakterystyka fizykochemicznych właściwosci nieorganicznych składników mieszanin

polimerowych o budowie „jądro-powłoka”. Cz. I. Układy zawierające krzemionkę strącaną

Polimery 2002, nr 2, 95


Streszczenie

Metodę mokrej impregnacji krzemionek strącanych („Zeosilu 175 MP” i „Ultrasilu VN2”) wodnymi roztworami soli cynku [Zn(NO3)2, Zn(CH3COO)2, Zn(NH3)4(NO3)2] zastosowano do otrzymywania nowego typu dyspersoidów o budowie „jądro-powłoka” (układów ZnO/SiO2 zawierających 1, 4, 8, 12 lub 20% mas. ZnO). Właściwości fizykochemiczne układów ZnO/SiO2 oznaczano metodami EDX, ICP, adsorpcyjną metodą statyczną, metodą rentgenograficzną oraz FTIR. Stwierdzono, że metoda impregnacyjna pozwała na otrzymanie układów ZnO/SiO2 o założonej zawartości ZnO, niezależnie od rodzaju nanoszonej soli cynku (tabela 5). Badania metodą EDX wykazały, że zawartość ZnO w powierzchniowcj warstwie układów jest większa od założonej. Wraz z rosnącą ilością ZnO maleje wartość powierzchni właściwej układów ZnO/SiO2 natomiast ich struktura kapilarna nie ulega istotnym zmianom. Metodą rentgenograficzną stwierdzono, że w większości przypadków ZnO osadzony na krzemionkach strącanych występuje w postaci amorficznej. Osadzenie ZnO na krzemionkach poprawia jego zdyspergowanie, a układy ZnO/SiO2 mogą być wykorzystywane jako aktywatory, substancje sieciujące i białe napełniacze.


Słowa kluczowe: nowe dyspersoidy typu „jądro-powłoka”, impregnacja mokra, układ ZnO/SiO2, charakterystyka teksturalna, białe napełniacze

M. Zaborski, T. Paryjczak, A. Kaźmierczak, J. Albińska (1.95 MB)
Charakterystyka fizykochemicznych właściwosci nieorganicznych składników mieszanin polimerowych o budowie „jądro-powłoka”. Cz. I. Układy zawierające krzemionkę strącaną