English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

M.S.N. Atikah, R.A. Ilyas, S.M. Sapuan, M.R. Ishak, E.S. Zainudin, R. Ibrahim, A. Atiqah, M.N.M. Ansari, R. Jumaidin

Degradacja i właściwości fizyczne bionanokompozytów skrobi palmy cukrowej wzmocnionej nanowłóknami celulozowymi tej palmy (j. ang.)

Polimery 2019, nr 10, 680


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2019.10.5

Streszczenie

Zbadano szybkość degradacji nanowłóknistej celulozy wyizolowanej z palmy cukrowej (Arenga pinnata) (SPNFCs) oraz skrobi wydzielonej przez ekstrakcję z rdzenia pnia tej palmy (SPS). SPNFCs uzyskiwano z włókien palmy cukrowej, poddawanych homogenizacji pod wysokim ciśnieniem w 5, 10 lub 15 cyklach, otrzymując nanowłókna celulozy o różnej długości i średnicy. SPNFCs wprowadzano do SPS uplastycznionego mieszaniną (1 : 1) glicerolu isorbitolu. Metodą odlewania z roztworu wytwarzano błony nanokompozytowe SPS/SPNFCs-5, SPS/SPNFCs-10 i SPS/SPNFCs-15. Test glebowy procesu biodegradacji wykazał, że SPS ulegało szybszej degradacji, tracąc 85,76% swojej masy w ciągu 9 dni, w porównaniu z ubytkiem masy 69,89% w wypadku bionanokompozytu SPS/SPNFCs-15. Na podstawie analizy metodą skaningowej mikroskopii elektronowej z emisją polową (FE-SEM) stwierdzono dużą kompatybilność między nanowłóknami SPNFCs i biopolimerową osnową SPS.


Słowa kluczowe: palma cukrowa, homogenizacja wysokociśnieniowa, nanowłóknista celuloza, nanokompozyty, degradacja w glebie
M.S.N. Atikah, R.A. Ilyas, S.M. Sapuan, M.R. Ishak, E.S. Zainudin, R. Ibrahim, A. Atiqah, M.N.M. Ansari, R. Jumaidin (1.48 MB)
Degradacja i właściwości fizyczne bionanokompozytów skrobi palmy cukrowej wzmocnionej nanowłóknami celulozowymi tej palmy