English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

E. Hałasa


Poli(siarczek fenylenu). Cz. I. Otrzymywanie i właściwości

Polimery 1999, nr 2, 079


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.1999.079


Streszczenie

Opracowanie literaturowe. Przedstawiono metody otrzymywania poli(siarczkufenylenu) (PPS). Z dostępnych danych można wnioskować, iż PPS na skalę przemysłową wytwarza się w wyniku homopolikondensacji halogenotiofenolanów metali alkalicznych lub heteropolikondensacji 4,4'-dibromobenzenu z bezwodnym siarczkiem sodu w środowisku polarnych rozpuszczalników organicznych. Omówiono procesy krystalizacji i rekrystalizacji PPS. PPS jest polimerem inżynieryjnym o znakomitej odporności termicznej (długotrwała praca w temperaturze do 240°C), ale drogim. Ogrzany do temperatury przekraczającej 300°C ulega cyklizacji, rozgałęzieniu i sieciowaniu; w tych warunkach mogą też tworzyć się liniowe struktury quasi-drabinkowe. Oprócz dobrej odporności termicznej, PPS charakteryzuje się znaczną odpornością na chemikalia i rozpuszczalniki, natomiast jest nieodporny na UV. W temp. < 175°C nie rozpuszcza się w żadnym rozpuszczalniku. Ze względu na ostre warunki kondensacji, korozję aparatury oraz toksyczność odgazów i ścieków produkcja PPS jest bardzo trudna.


Słowa kluczowe: poli(siarczek fenylenu), metody syntezy, krystalizacja, właściwości cieplne, odporność chemiczna

Zainteresowanych dostępem do pełnej wersji artykułu prosimy o kontakt z redakcją polimery@ichp.pl