English version
Drukuj

WYNALAZEK: Sposób wytwarzania soli heparyny drobnocząsteczkowej z soli heparyny wysokocząsteczkowej

INSTYTUT CHEMII PRZEMYSŁOWEJ
im. prof. Ignacego Mościckiego w Warszawie


oferuje do sprzedaży PRAWO WŁASNOŚCI Z PATENTU


"Sposób wytwarzania soli heparyny drobnocząsteczkowej z soli heparyny wysokocząsteczkowej" (nr patentu PL214477)


CENA WYWOŁAWCZA: 10 000,00 zł + VAT
(słownie: dziesięć tysięcy złotych + VAT)

Opis

Sposób wytwarzania soli heparyny drobnocząsteczkowej z soli heparyny wysokocząsteczkowej polega na przeprowadzeniu wysokocząsteczkowej soli heparyny w kwas heparynowy, z którego uzyskuje się roztwór wodny hydrolizatu kwasu heparynowego o niższej masie cząsteczkowej i, po alkalizowaniu, wytrąca się kolejno frakcje drobnocząsteczkowe przy użyciu rozpuszczalnika organicznego.

Heparyna jest produktem naturalnym otrzymywanym najczęściej z płuc zwierzęcych lub ze śluzu jelitowego metodą ekstrakcji i dalszego przerobu. Chemicznie jest sulfonowanym mukopolisacharydem o średniej masie cząsteczkowej 16-17 tysięcy. Cechą charakterystyczną heparyny jest obecność siarki, która występuje jako ugrupowanie sulfoamidowe lub jako ester kwasu siarkowego. Posiada ona silnie ujemny ładunek elektryczny, dzięki czemu jest zdolna do tworzenia kompleksów z niektórymi białkami, szczególnie protaminą, czwartorzędowymi solami amoniowymi, aminami alifatycznymi i aromatycznymi. Heparyna znajduje szerokie zastosowanie w lecznictwie, diagnostyce, analizach chemicznych oraz do sztucznej hodowli tkanek. Najważniejszym jej zastosowaniem jest wykorzystywanie właściwości obniżania krzepliwości krwi. Stosowana jest leczniczo i zapobiegawczo w chorobach zakrzepowo-zatorowych, zatorach i zakrzepach tętniczych i żylno-mięśniowych, w stanach przedzawałowych i zawałowych. Działanie heparyny polega głównie na kompleksowaniu antytrombiny III, głównego inhibitora układu krzepnięcia. W mniejszym stopniu kompleksuje także inne proteazy osoczowe układu krzepnięcia.


Do niedawna w medycynie stosowana była głównie heparyna wysokocząsteczkowa, wydzielana i oczyszczana z organów zwierzęcych. Heparyna taka wykazuje wszelkie właściwości opisane wyżej. Jej wadą jest to, że można ją aplikować wyłącznie w postaci kroplówek dożylnych. Ostatnio stosuje się coraz częściej heparynę o niskim ciężarze cząsteczkowym, tzw. heparynę drobnocząsteczkową. Obecnie dostępna jest heparyna drobnocząsteczkowa o masie cząsteczkowej 6500-3500. Heparyna ta, poza właściwościami zwykłej heparyny wysokocząsteczkowej, posiada dodatkową zaletę, że można ją aplikować podskórnie lub domięśniowo. Z uwagi na dość niski ciężar cząsteczkowy, a w związku z tym i mniejszą wielkość cząsteczki, łatwo wchłania się i wykazuje szerokie działanie.


Heparynę drobnocząsteczkową uzyskuje się z heparyny wielkocząsteczkowej metodą hydrolizy. Obecnie znanych jest kilka metod hydrolizy heparyny. Najczęściej stosowaną jest metoda hydrolizy kwaśnej przy użyciu do tego celu silnych kwasów nieorganicznych, jak siarkowy, solny, azotowy (III), przez ogrzewanie wodnych roztworów heparyny z dodatkiem tych kwasów. Inna metoda polega na prowadzeniu hydrolizy enzymatycznej. Metody te dają pozytywne wyniki jednakże wydajność uzyskania heparyny drobnocząsteczkowej tymi metodami jest niska. Powstaje szereg nieaktywnych produktów ubocznych. Stąd cena rynkowa obecnie produkowanej heparyny drobnocząsteczkowej jest wysoka.


Wynalazek polega nanieoczekiwanym stwierdzeniu, że kwas heparynowy w roztworze wodnym ulega autohydrolizie. Silnie kwaśne cząsteczki działają na siebie wzajemnie, powodując degradację cząstek. Utrzymując kwas heparynowy w roztworze wodnym, można otrzymać hydrolizat o dowolnie małej cząsteczce, przy czym szybkość procesu autohydrolizy, podobnie jak w przypadku większości reakcji, będzie zależała od temperatury i stężenia roztworu.

Sposób według wynalazku (autohydroliza heparyny) eliminuje konieczność wprowadzania dodatkowych substancji (katalizatorów) w celu przeprowadzenia hydrolizy heparyny wysokocząsteczkowej.


nr patentu: PL214477

nr zgłoszenia patentowego: 392984

data zgłoszenia: 18.11.2010

stan własności: patent

forma współpracy: sprzedaż


OFERTY prosimy przesyłać wyłącznie drogą mailową: ewa.smigiera@ichp.pl

Termin przyjmowania zgłoszeń z proponowaną ceną upływa 31 maja 2019 r. o godz. 15.00

OFERTA powinna zawierać: nazwę i dane oferenta, cenę oraz warunki płatności

Kryterium wyboru oferty: najwyższa cena

(Zastrzeżenie: zastrzegamy sobie prawo do odstąpienia od sprzedaży w każdej chwili do dnia zawarcia umowy)



Kontakt w sprawie oferty

Instytut Chemii Przemysłowej
Biuro Transferu Technologii
dr inż. Ewa Śmigiera
tel. +48 22 568 27 66
e-mail: ewa.smigiera@ichp.pl


Formularz oferty (31 KB)
PL214477 - OPIS PATENTOWY (171.2 KB)