English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

J. Wojturska

Wpływ budowy chemicznej przedłużacza łańcucha na degradację enzymatyczną elastomerów poliuretanowych otrzymanych z wykorzystaniem węglowodanów (j. ang.)

Polimery 2020, nr 2, 125


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2020.2.6

Streszczenie

Elastomery poliuretanowe (PUR) otrzymano z wykorzystaniem 2,2,4(2,4,4)-trimetyloheksametylenodiizocyjanianu (TMDI), poliestrodiolu (Desmophen D1200) oraz różnych węglowodanów lub ich pochodnych: monosacharydu (glukozy), disacharydu (sacharozy), alkoholi cukrowych (mannitol i sorbitol). Określono wpływ stechiometrii składników i rodzaju węglowodanów na podatność otrzymanych poliuretanów na degradację enzymatyczną katalizowaną lipazą uzyskaną z Candida antarctica (Novozym 735). Potwierdzono możliwość wykorzystania węglowodanów i alkoholi cukrowych jako istotnych składników PUR do zastosowań biomedycznych.


Słowa kluczowe: poliuretan, węglowodany, degradacja enzymatyczna, struktura powierzchni, morfologia, chropowatość, topografia
J. Wojturska (1.77 MB)
Wpływ budowy chemicznej przedłużacza łańcucha na degradację enzymatyczną elastomerów poliuretanowych otrzymanych z wykorzystaniem węglowodanów