English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

K. Gziut, A. Kowalczyk

Wpływ fotoinicjatorów na właściwości poliakrylanowych syropów i klejów samoprzylepnych (j. ang.)

Polimery 2020, nr 4, 268


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2020.4.2

Streszczenie

Z syropów akrylanowych oraz wielofunkcyjnego monomeru i fotoinicjatora rodnikowego otrzymano poliakrylanowe kleje samoprzylepne. Syropy akrylanowe uzyskano metodą fotopolimeryzacji w masie monomerów z zastosowaniem różnych fotoinicjatorów rodnikowych (z grupy α-hydroksyketonów, tlenków acylofosfiny i ich mieszanin). Stwierdzono, że najbardziej efektywna w procesie fotopolimeryzacji jest mieszanina fotoinicjatorów: tlenku bisacylofosfiny (Omnirad 819) i α-hydroksyketonu (Omnirad 184) (największa wartość konwersji monomerów), jednak większą lepkością oraz większymi ciężarami cząsteczkowymi cechowały się syropy akrylanowe z udziałem α-hydroksyketonów (Omnirad 127 lub Omnirad 184), a uzyskane z nich kleje wykazywały lepsze cechy samoprzylepne, zwłaszcza kohezję.


Słowa kluczowe: fotopolimeryzacja w masie, akrylany, fotoinicjatory rodnikowe, kleje samoprzylepne
e-mail: agnieszka.kowalczyk@zut.edu.pl

K. Gziut, A. Kowalczyk (787.7 KB)
Wpływ fotoinicjatorów na właściwości poliakrylanowych syropów i klejów samoprzylepnych (j. ang.)