English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

A. Makowska, P. Kubiak, W. Białas, G. Lewandowicz

Wpływ dodatku mocznika, azotanu sodu i glikolu etylenowego

na właściwości reologiczne kleików skrobi kukurydzianej

Polimery 2015, nr 5, 343


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2015.343


Streszczenie

Zbadano wpływ substancji pomocniczych stosowanych w produkcji klejów skrobiowych na przebieg kleikowania oraz właściwości reologiczne natywnej skrobi kukurydzianej. Zawiesiny natywnej skrobi kukurydzianej, odmiany koński ząb, poddawano kleikowaniu w wiskografie RVA, a następnie umieszczano w cylindrze pomiarowym reometru HAAKE i badano lepkość w trybie kontrolowanej szybkości ścinania (CR). Do sporządzania zawiesin skrobiowych stosowano wodę destylowaną, roztwory mocznika, azotanu(V) sodu i glikolu etylenowego. Gotowe kleiki analizowano metodą rozmazu mikroskopowego, po wybarwieniu za pomocą płynu Lugola. Stwierdzono, że dodatek mocznika powoduje obniżenie temperatury kleikowania, zmianę kształtu krzywej kleikowania skrobi oraz wzrost lepkości końcowej otrzymanego kleiku. Stwierdzono, że dodatek azotanu(V) sodu powoduje wydłużenie czasu kleikowania i stabilizuje lepkość. Glikol etylenowy dodany do zawiesiny wywiera mniejszy wpływ na kleikowanie skrobi niż mocznik i azotan. Skrobia kukurydziana tworzy kleiki lub zawiesiny rozrzedzane ścinaniem, których właściwości reologiczne wyraźnie zmieniają się w czasie.
Słowa kluczowe: skrobia kukurydziana, właściwości reologiczne, mocznik, azotan(V) sodu, glikol etylenowy
e-mail: agmak@up.poznan.pl
A. Makowska, P. Kubiak, W. Białas, G. Lewandowicz (1.45 MB)
Wpływ dodatku mocznika, azotanu sodu i glikolu etylenowego na właściwości reologiczne kleików skrobi kukurydzianej